Szybka odpowiedź
Zużycie fugi rośnie, gdy płytki są mniejsze, spoina jest szersza albo głębsza. Kalkulator wyznacza masę na 1 m², a następnie mnoży ją przez całą powierzchnię okładziny. Gęstość należy przepisać z danych konkretnej zaprawy.
Jak kalkulator wykonuje obliczenie?
Wzór porównuje sumę długości boków płytki z jej powierzchnią. Dzięki temu uwzględnia łączną długość spoin przypadającą na 1 m² okładziny.
Szerokość i głębokość spoiny tworzą jej przekrój, a gęstość przelicza objętość na masę. Wynik jest szacunkiem — rzeczywiste zużycie zależy także od sposobu aplikacji i strat podczas zmywania.
Jak korzystać z kalkulatora?
- 1
Wpisz długość i szerokość płytki w milimetrach.
- 2
Podaj roboczą szerokość spoiny, jej głębokość oraz gęstość fugi z karty technicznej.
- 3
Wpisz powierzchnię i porównaj wynik z tabelą zużycia producenta przed zakupem opakowań.
((A + B) ÷ (A × B)) × S × G × gęstośćKalkulator automatycznie ujednolica wartości i zaokrągla dopiero wynik końcowy.
Dla 20 m² płytek 600 × 300 mm, spoiny 3 mm, głębokości 8 mm i gęstości 1,60 kg/dm³ kalkulator wyznaczy około 0,192 kg/m², czyli łącznie około 3,84 kg fugi.
Co oznacza otrzymany wynik?
Zużycie na 1 m² ułatwia porównanie wariantów szerokości spoiny i formatu płytek. Łączna masa pokazuje ilość teoretyczną przed uwzględnieniem strat wykonawczych.
Kupując fugę, wynik trzeba odnieść do dostępnych wielkości opakowań i zaleceń producenta. Nie mieszaj części opakowań na oko, jeśli produkt wymaga zachowania dokładnej proporcji składników.
Praktyczne wskazówki
- dla mozaiki zużycie jest znacznie większe niż dla dużych formatów
- głębokość spoiny nie zawsze jest równa grubości płytki
- gęstość różnych fug może się różnić
- zachowaj niewielką rezerwę na straty podczas nakładania i zmywania
Najczęstsze błędy
- mieszanie jednostek mm i cm
- przyjęcie przypadkowej gęstości zamiast wartości producenta
- pominięcie głębokości spoiny
- traktowanie wyniku teoretycznego jako gwarantowanego zużycia